Archiwa: gender - Strona 4 z 4 - Fundacja Strefa Kobiet

Fundacja Edukacji Przedszkolnej wprowadza do ponad 20 przedszkoli projekt „Równościowe Przedszkole”, mający na celu przygotowanie dzieci do życia w świecie nastawionym na większą tolerancję, równość i szacunek dla odmienności.

Przeciwnicy projektu zarzucają mu szerzenie genderyzmu i dyskryminowanie chłopców.

W związku z tym dualistycznym podejściem rodzice maluchów poczuli się zaniepokojeni i poprosili o wyjaśnienia Ministerstwo Edukacji Narodowej. Otrzymali następującą:

„Za dopuszczenie do użytku w przedszkolu lub w szkole zaproponowanego przez nauczyciela programu wychowania przedszkolnego lub programu nauczania odpowiada dyrektor przedszkola lub szkoły w porozumieniu z rodzicami –

odpowiada rodzicom pani Bożena Skomorowska z MEN.

Nauczyciele mają prawo do swobody w wyborze metod (…), co wynika z autonomii szkół i autonomii zawodowej nauczycieli, zagwarantowanej w ustawie o systemie oświaty.?

MEN umywa ręce, dwa obozy ścierają się nadal, a rodzice pozostają w niepewności.

Źródło: http://wsumie.pl/rodzina/73513-gender-zamiast-rytmiki

Szyderstwa z programu „Równościowe Przedszkole”

przez strefakobiet.org

o 6 września 2013

w Strefa aktualności

Kolejna burza na temat programu „Równościowego Przedszkola”. Czyli jak wprowadza się edukację tolerancji i równości w polskich warunkach. Wg. portalu wsumie.pl chłopcy będą biegać w spódnicach i bawić się lalkami, dziewczynki zaś w kraciastych koszulach wcielą się w „twardych facetów”.

Cyt: „Prezes Fundacji wyjaśnia, że program, a właściwie poradnik dla nauczycieli, nie jest wprowadzany na siłę. – Podejrzewam, że mogło z niego skorzystać nie więcej niż 20 – 25 placówek – mówi. Jest to jeden z wielu materiałów, z których dowolnie mogą korzystać rodzice, gdyż to oni odpowiadają za większość przedszkoli w ramach projektu. – 70 proc. naszych placówek, które udało się uruchomić w małych miejscowościach dzięki środkom unijnym, jest prowadzone przez stowarzyszenia rodziców. To oni decydują o wszystkim – mówi Szmigiel.”

Więcej pod adresem: http://natemat.pl/73885,burza-po-artykule-ala-jest-chlopcem-a-jas-dziewczynka-zawadzka-obrzydliwe-szyderstwo

GENDER IS EXTRAMORAL – WYWIAD Z JUDITH BUTLER

przez strefakobiet.org

o 22 sierpnia 2013

w Strefa aktualności

…„Uwikłani w Płeć. Feminizm i Subwersja Tożsamości” (1990), nie tylko stała się jednym z najbardziej poczytnych tekstów feministycznych, jest także uznawana za podstawowy tekst formułujący teoretyczne podstawy „Queer Theory”, czyli nurtu w studiach lesbijsko–gejowskich, który stara się wyswobodzić z teoretycznych narzuceń oraz z pojęć o różnicy między płciami, które są zdeterminowane socjalnie i kulturowo.

Aby wyjść poza kategorie płci konstruowanej kulturowo i opierającej się na różnicach między „męskim” a „kobiecym”, Butler unika klasyfikacji swoich rozważań jako „post–feministycznych”, biorąc za punkt wyjścia źródła pojęciowe i polityczne, które stanowią część tradycji feministycznej. Proponuje ona skupienie się na pojęciu naszego człowieczeństwa, czyli na tym, „co jest ludzkie”. Amerykańska filozofka kładzie nacisk na konieczność unikania definitywnego rozwiązywania różnic pojęciowych przez ujednolicanie poglądów, gdyż według niej to właśnie niezgoda utrzymuje witalność myśli i walki politycznej.

Poniżej wywiad przeprowadzony w lutym 2008 roku przy okazji prelekcji udzielonej przez Judith Butler w Centre de Cultura Contemporània de Barcelona (CCCB).

09.06.13 Spotkanie z finalistkami Festiwalu Literatury Kobiet Gryfia 2013

przez strefakobiet.org

o 9 czerwca 2013

w blog, Strefa aktualności, ZDJĘCIA

Spotkanie z finalistkami Festiwalu Literatury Kobiet Gryfia 2013 Anną Janko i Joanną Bator w klubie Elefunk w Szczecinie.
Anna Janko („Pasja według św. Hanki”), poetka, felietonistka, krytyczka literacka; opowiadała o tym, że właściwie ciąg…le opowiada, opowiada o sobie, a „życie staje się w języku”. Pisze przede wszystkim opowieści, a nie powieści. Szuka nowych form wypowiedzi, miesza style. Wciąż właściwie poszukuje nowych form wyrazu. Ta zmienność obecna jest też w jej egzystencji: wciąż się przeprowadza, przemieszcza, nie zakorzenia na stałe nigdzie, a nabyte w dzieciństwie pancerze ułatwiają jej zdrową egzystencję w nowych miejscach.
Joanna Bator (Ciemno, prawie noc), poetka, felietonistka, krytyczka literacka; w poszukiwaniu opowieści nie wyrusza w podróż, pracuje bez wcześniejszych notatek, bez zgromadzonych materiałów, pisze z siebie, nie konstruuje wcześniej postaci, one się tworzą w trakcie pisania. „Zaczęłam pisać, gdy już sama dla siebie przestałam być ciekawa.” Jej pisanie „płynie z ciemności, bez tego nie ma literatury”. „Ciemno, prawie noc” – „ta książka wynika z poczucia, że żyjemy w okropnym świecie”. Swoje opowieści snuje na kanwie „zahaczeń”, tylko one są prawdziwie prawdziwe, realne i to z nich wynikają historie.